μόλις έφτιαξα καφέ (νες σκέτο, αχτύπητο με φρέσκο γάλα), άναψα ένα light, τέντωσα τα δάχτυλα και είμαι έτοιμη να σου γράψω.
Σήμερα και πάλι η μέρα δύσκολη. Το μεσημέρι έλεγα στα παιδιά μου, πως νιώθω ότι είμαι ταχυδακτυλουργός που πετά μπάλες στον αέρα και το πλήθος μου πετά κι άλλες μπάλες που πρέπει να κρατώ στον αέρα. Άλλες τις καταφέρνω άλλες μου πέφτουν κάτω… Ουφ, κουράστηκα, λέω να τις πετάξω όλες κάτω να κάνω τριήμερο. Ο καιρός ηλιόλουστος, διάθεση αρκετά καλή, παρέα σίγουρη. Θα την κάνω.
Αυτό που χαίρομαι περισσότερο απ΄ όλα γίνονται στο παρα πέντε και όμως περνάμε όμορφα. Χωρίς προγραμματισμό, χωρίς αντζέντες… τίποτα. Φίνα. Ήλιος, παρέα, διάθεση και βουρ. Να μη ξεχάσω χαρταετό, ταχινοσαλάτα, καλαμαράκια, λαγάνα, χταποδάκι, ταραμοσαλάτα, τουρσιά, τσιπουράκι… Αι καλά. Πάλι μπάλες βλέπω να πετώ στον αέρα.
Εδώ είσαι πουλάκι μου; Μετακόμισες και δεν μίλησες; Με γεια το νέο ξεκίνημα. Πολύ καλύτερο το νέο blog. Ελπίζω να το τιμήσεις περισσότερο από το προηγούμενο. Καλό τριήμερο να έχετε (να τα πούμε και τηλεφωνικώς)