νιώθεις κάπως έτσι….
ότι όλοι σε έχουν βάλει στο μάτι..
ότι όλα τα δεινά του κόσμου έπεσαν στο κεφάλι σου…
ότι δεν υπάρχει φως στο τούνελ…
ότι έχεις πέσει πολύ χαμηλά…
αλλά…
ποτέ δεν ξέρεις … μπορεί να υπάρχει και πιο κάτω….
Θεέ μου, πρώτη φορά νιώθω τόσο ανυπεράσπιστη… τόσο μικρή…. τόσο ανήμπορη…. ώστε να μη μπορώ να σηκωθώ….
Δώσε χέρι να κρατηθώ….
Λίλια
